Διάστρεμμα Ποδοκνημικής

Αποτελούν την συνηθέστερη κάκωση σε εφήβους και νέους αθλητες, έως και το 30% των αθλητικών κακώσεων. Παρόλο που οι περισσότερες από τις κακώσεις αυτές ανταποκρίνονται καλα στην συντηριτική θεραπεία , η χρόνια αστάθεια και η δυσλειτουργία έιναι γνωστοί κίνδυνοι. Τα ελαφρά οξέα διαστρέμματα (βαθμου Ι &ΙΙ) συνδέονται με μαγαλύτερο κίνδυνο νέας κάκωσης απ’ότι τα βαρύτερα(βαθμου ΙΙΙ). Λόγω της πιθανότητας νέας κάκωσης, της χρόνια δυσλειτουργίας αλλα και της σημασίας που έχει η φυσιολογική λειτουργίας της ποδοκνημικής στους δραστήριους ανθρώπους, είναι σημαντική η σωστή αντιμετώπιση των διαστρεμμάτων με ένα πλήρες πρόγραμμα αποκατάστασης.(Maffuli & Ferran 2008, Hass et al 2010).

Ταξινόμηση των Διαστρεμμάτων της Ποδοκνημικής
α. Τα διαστρέμματα βαθμού Ι περιλαμβάνουν διάταση των ινών των συνδέσμων και θεωρούνατι ελαφρές κακώσεις.
β. Τα διαστρέμματα βαθμού ΙΙ έχουν σαν αποτέλεσμα την μερική ρήξη των συνδεσμικών ινών και θεωρούνατι μέτριας βαρύτητας.
γ. Τα διαστρέμματα βαθμουΙΙΙ περιλαμβάνουν σημαντική ρήξη των συνδεσμικών ινών και θεωρούνται βαριές κακώσεις.

Στόχοι και Παρεμβάσεις Μετά από Διάστρεμμα της Ποδοκνημικης.
Οξύ Στάδιο
– Προστασία των ιστών που έχουν υποστεί κάκωση από περαιτέρω βλάβη
– Ευόδωση της επούλωσης των ιστών
– Περιορισμός του πόνου, του οιδήματος και του σπασμού που σχετίζονται με την φλεγμονή.
– Διατήρηση της λειτουργίας των ιστών που δεν έχουν υποστεί κάκωση
– Διατήρηση της συνολικής φυσικής κατάστασης του σώματος.

Υποξύ στάδιο
– Πρόληψη της περαιτέρω κάκωσης
– Περιορισμός του πόνου και της φλεγμονής
– Αποκατάσταση του εύρους κίνησης και της ελαστικότητας
– Αποκατάσταση του νευρομυικού ελέγχου, της μυικής ισχύος και της αντοχής
– Αποκατάσταση της ιδιοδεκτικότητας , της ευκινησίας και του συντονισμού
– Διατήρηση της συνολικής φυσικής κατάστασης του σώματος.

Στάδιο ωρίμανσης
Πρόληψη νέας κάκωσης ή υποτροπής
Αποκατάσταση λειτουργικών (ειδικών για κάθε άθλημα) ικανοτήτων

Κριτήρια Επιστροφής στις Δραστηριοτητες μετα από Διάστρεμμα Ποδοκνημικής

Ο στόχος του προγράμματος αποκάταστασης θα πρέπει να είναι η πλήρης επιστροφή του ασθενούς στις δραστηριότητες. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να ικανοποιούνται τα παρακάτω κριτήρια:
Ο ασθενής δεν πρεπει να εμφανίζει πόνο, οίδημα, μειωμένο εύρος κίνησης, αδυναμία ή αστάθεια .
Ο ασθενής θα πρέπει να εμφανίζει πλήρη λειτουργική μυική ισχύ, αντοχή και δύναμη καθώς και επαρκή ιδιοδεκτικότητα, ισορροπία, ευκινησία και συντονισμό.
Ο ασθενής θα να είναι ψυχολογικά έτοιμος να επιστρέψει στις δραστηριότητες.