Είναι πόνος προερχόμενος από την επαφή-προστριβή της οπίσθιας επιφάνειας της επιγονατίδας με το μηριαίο οστό.
Η αιτιολογία του συνδρόμου περιλαμβάνει τρείς κύριους μηχανισμούς α) την άμεση κάκωση-τραυματισμό της περιοχής, β) τον τραυματισμό υπέρχρησης γ) την αστάθεια-ανώμαλη τροχιοδρόμηση της επιγονατίδας πάνω στην μηριαία τροχιλία.
Αποτελούν την συνηθέστερη κάκωση σε εφήβους και νέους αθλητες, έως και το 30% των αθλητικών κακώσεων. Παρόλο που οι περισσότερες από τις κακώσεις αυτές ανταποκρίνονται καλα στην συντηριτική θεραπεία , η χρόνια αστάθεια και η δυσλειτουργία έιναι γνωστοί κίνδυνοι. Τα ελαφρά οξέα διαστρέμματα (βαθμου Ι &ΙΙ) συνδέονται με μαγαλύτερο κίνδυνο νέας κάκωσης απ’ότι τα βαρύτερα(βαθμου ΙΙΙ). Λόγω της πιθανότητας νέας κάκωσης, της χρόνια δυσλειτουργίας αλλα και της σημασίας που έχει η φυσιολογική λειτουργίας της ποδοκνημικής στους δραστήριους ανθρώπους, είναι σημαντική η σωστή αντιμετώπιση των διαστρεμμάτων με ένα πλήρες πρόγραμμα αποκατάστασης.(Maffuli & Ferran 2008, Hass et al 2010).