Σύνδρομο Επιγονατιδομηριαίου Πόνου

Είναι πόνος προερχόμενος από την επαφή-προστριβή της οπίσθιας επιφάνειας της επιγονατίδας με το μηριαίο οστό.
Η αιτιολογία του συνδρόμου περιλαμβάνει τρείς κύριους μηχανισμούς α) την άμεση κάκωση-τραυματισμό της περιοχής, β) τον τραυματισμό υπέρχρησης γ) την αστάθεια-ανώμαλη τροχιοδρόμηση της επιγονατίδας πάνω στην μηριαία τροχιλία.

Φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση

Η φυσικοθεραεία του συνδρόμου επιγονατιδομηριαίου πόνου πρέπει να στοχεύει στην βελτίωση της εμβιομηχανικής λειτουργίας της επιγονατίδας και κυρίως στην ανάκτηση της σωστης τροχιοδρόμησης της επιγονατίδας στην μηριαία τροχιλία.
Για την επίτευξη των παραπάνω στόχων χρησιμοποιούνται παθητικές και ενερητικές τεχνικές
Παθητικες:

• Ασκήσης ευρους κίνησης
• Διατάσεις
• Ειδικές τεχνικές κινητοποίησης αρθρώσεων
• Λειτουργική περίδεση

Ενεργητικές:

• Ενδυνάμωση των μυών
• Ιδιοδεκτική επανεκπαίδευση της άρθρωσης

Σε περίπτωση παρουσίας σοβαρού βαθμού φλεγμονής χρησημοποιούνται αποιδηματικές τεχνικές ηλεκτροθεραπείας(T.E.N.S.-ηλεκτρικός ερεθισμός) και κρυοθεραπεία. Πρέπει επίσης να γίνει προσπάθεια διόρθωσης των ανατομικών ιδιαιτεροτήτων ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος πρόσθετης επιβάρυνσης και υποτροπής της κάκωσης. Για παράδειγμα ο υπερπρηνισμός του άκρου πόδα μπορεί να αντισταθμιστεί με χρήση ειδικού ανατομικού πέλματος-πάτου.